راهبردهاي آموزشي در توسعه ي مهارتهاي نوشتن با دست
والاس و مك لافلين(1373) از قول انستورم(1966) و بيرچ، لفورد(1967) و نيكولز(1970) و كمپبل(1971) بيان مي كنند كه هدف اكثر كارورزي هاي درماني خط، اصلاح كاستي هاي بخصوص در اين زمينه است. از اين رو اكثر برنامه هاي درماني در اين زمينه، فرآيند نوشتن را به گامهاي كوچك تر تقسيم كرده و براي هر سطح تمرين هاي كارورزي تدارك ديده است. شيوه هاي كارورزي در سطح گوناگون شامل: ردگيري(حروف نويسي كلمات)، رونويسي، تغيير رفتار، ماشين نويسي و ساير روشهاي حركتي است.
1- ردگيري(حروف نويسی كلمات) و روشهاي حركتي
برايانت(1972) اظهار مي دارد چون نوشتن با دست به جنبه هاي حركتي نوشتن بستگي دارد، كودك تا هنگام بلوغ حركتي از نوشتن ناتوان است. از اين رو بسياري برنامه هاي نوشتن با دست ، بر الگو هاي حركتي مورد نياز در نوشتن تأكيد دارند. به كودكان آموخته مي شود(با چشم باز و بسته) در هوا ترسيم كنند، الگو هاي هندسي را ردگيري كنند، اشكال و حروفي را كه با كاغذ سمباده نوشته شده ردگيري كنند. بر روي سطوح زبر و برجسته مانند ديوار و موكت ردگيري نمايند. از صفحه هاي مشبك مخصوص و كاغذ هاي استنسيل نيز به عنوان محرك هاي حركتي و لامسه اي استفاده شود.

این مرکز در سال 1390 در منطقه زرین شهر اصفهان تاسیس شده است .